| Obowiązkowy Krajowy System e-Faktur przyniósł nie tylko zmianę sposobu wystawiania faktur, lecz także nowe obowiązki ewidencyjne w JPK_V7. Jednym z nich jest oznaczanie dokumentów symbolami BFK oraz DI. W praktyce pojawiły się wątpliwości dotyczące transakcji zagranicznych, w szczególności wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT), importu usług oraz importu towarów. Do wątpliwości tych odniósł się dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 lipca br. Nie rodzaj transakcji, lecz rodzaj dokumentuPodatnik argumentował, że WNT, import usług oraz import towarów są ujmowane w JPK_V7 na podstawie zapisów technicznych tworzonych przez system finansowo-księgowy w oparciu o zagraniczne faktury, dokumenty celne albo dowody wewnętrzne. Ponieważ zagraniczni kontrahenci nie są objęci obowiązkiem wystawiania faktur w KSeF, zdaniem wnioskodawcy, wszystkie takie zapisy powinny być oznaczane symbolem DI jako „inne dowody”. Ważne: Dyrektor KIS nie podzielił tego stanowiska.Zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, ewidencja powinna zawierać następujące oznaczenia dla: 1) faktur: a) OFF – w odniesieniu do faktury wystawionej w trybie offline, która na dzień złożenia ewidencji nie posiada jeszcze numeru identyfikującego ją w KSeF, b) BFK – faktura elektroniczna oraz faktura w postaci papierowej, c) MK – faktura wystawiona przez podatnika będącego dostawcą lub usługodawcą, który wybrał metodę kasową rozliczeń, 2) innych dowodów nabycia: a) DI – dowód inny niż faktura, b) VAT RR – faktura VAT RR potwierdzająca nabycie produktów rolnych lub usług rolniczych i faktura VAT RR KOREKTA, c) WEW – dowód wewnętrzny. Przepisy nie uzależniają stosowania oznaczeń od rodzaju rozliczanej transakcji, lecz od charakteru dokumentu stanowiącego podstawę wpisu do ewidencji VAT. Rozporządzenie wyraźnie rozróżnia bowiem oznaczenia przeznaczone dla faktur oraz dla innych dowodów nabycia. Jest to kluczowy element interpretacji. Organ odrzucił koncepcję, zgodnie z którą sam fakt technicznego ujęcia transakcji w programie księgowym powoduje zmianę charakteru dokumentu źródłowego. Jeżeli podstawą rozliczenia pozostaje faktura, dokument ten nie przestaje być fakturą tylko dlatego, że został wystawiony przez zagranicznego kontrahenta lub nie posiada numeru KSeF. Zagraniczna faktura nadal jest fakturą Oznaczenie BFK dotyczy faktur elektronicznych oraz papierowych wystawionych poza KSeF, natomiast oznaczenie DI zostało zastrzeżone wyłącznie dla dokumentów innych niż faktury. W konsekwencji zagraniczna faktura dokumentująca WNT lub import usług powinna zostać oznaczona symbolem BFK, a nie DI. Sam brak numeru KSeF nie przesądza o zastosowaniu oznaczenia DI. Kryterium decydującym pozostaje kwalifikacja dokumentu jako faktury albo dokumentu innego niż faktura. Interpretacja nie oznacza jednak, że symbol DI traci znaczenie przy rozliczeniach transakcji zagranicznych. Wręcz przeciwnie – organ wyraźnie wskazuje, że powinien być on stosowany zawsze wtedy, gdy podstawą ujęcia transakcji w ewidencji nie jest faktura. Przykładem są dokumenty celne wykorzystywane przy rozliczaniu importu towarów czy też inne dokumenty stanowiące podstawę rozliczenia podatku. W takich przypadkach mamy do czynienia z „innym dowodem nabycia”, a więc właściwe jest oznaczenie DI. Analogicznie należy postąpić w sytuacji, gdy podatnik sporządza dowód wewnętrzny będący podstawą rozliczenia podatku. W praktyce oznacza to konieczność każdorazowej identyfikacji dokumentu źródłowego, a nie automatycznego przypisywania oznaczeń na podstawie rodzaju transakcji.
Najczęstsze pytania KSeF Stanowisko dyrektora KIS jest zbieżne z odpowiedziami opublikowanymi przez Ministerstwo Finansów w sekcji „Najczęstsze pytania KSeF”. W odpowiedzi na pytanie nr 8 „Jakie dokumenty oznaczamy kodem DI w pliku JPK_VAT?” Ministerstwo Finansów wskazuje, że oznaczenie DI stosuje się m.in. do zapisów: Natomiast w odpowiedzi na pytanie nr 9 „Jakie dokumenty oznaczamy kodem BFK w pliku JPK_VAT?” Ministerstwo Finansów wyraźnie wskazuje, że oznaczenie BFK stosuje się m.in. do faktur: Odpowiedzi na pytania nr 8 i 9 mogą sprawiać wrażenie rozbieżnych. W rzeczywistości Ministerstwo Finansów, podobnie jak dyrektor KIS, przyjmuje jako kryterium rodzaj dokumentu stanowiącego podstawę wpisu do ewidencji VAT, a nie sam rodzaj transakcji. Jeżeli podstawą wpisu jest faktura – właściwe jest oznaczenie BFK, natomiast gdy podstawą jest dokument inny niż faktura (np. dokument wewnętrzny lub dokument celny) – należy zastosować oznaczenie DI. Interpretacja ma istotne znaczenie nie tylko dla podatników, lecz również dla producentów oprogramowania finansowo-księgowego. Jeżeli sposób oznaczania dokumentów w systemie finansowo-księgowym został powiązany wyłącznie z rodzajem transakcji, konfiguracja programu może wymagać weryfikacji. Przedstawiona przez dyrektora KIS wykładnia prowadzi do wniosku, że decydujące znaczenie ma dokument stanowiący podstawę wpisu do JPK_V7. |
WNT, import usług i import towarów w JPK_V7 – kiedy stosować oznaczenie DI i BFK? Nowa interpretacja podatkowa porządkuje zasady stosowania oznaczeń
